fbpx

Ik was eigenlijk vooral nieuwsgierig. Nieuwsgierig naar wat er zou gaan gebeuren. Wat ik zou gaan voelen.

Vorige week had ik al een online business healing gevolgd. Dat was vooral ontspannend. Er gebeurde niet écht iets. Behalve dan dat ik een stukje van de healing gemist heb. Geen idee waar het over ging toen ze bij mijn hart- en keelchakra aankwam. Precies dáar was ik even in slaap gevallen. Op bewust niveau heb ik op dat moment dus even niets mee gekregen. Geen idee waarom…

Vandaag zou ik dus een live reiki sessie krijgen. Ze legde me uit dat ik niets hoefde te doen. Dat ik alleen maar hoefde te ontspannen en mocht ontvangen. Dat ik, wat er gebeurt, niet hoef te begrijpen. Dat ze niet met háar energie werkt, maar met de energie van het universum. Ik zette mijn intentie en ging liggen op de bank. Het was fijn dat ik een dun dekentje over me heen kreeg zodat ik het niet koud zou krijgen.

Er ging een heerlijk zacht muziekje aan. Mijn ogen mochten dicht. Ik voelde haar handen op mijn hoofd en ik voelde direct warmte. Heerlijke warmte. Eigenlijk voelde ik tijdens de hele behandeling alleen maar warmte. Ik kon er bij blijven. Viel ondanks de ontspanning dit keer niet in slaap.

En ineens kwam het heel helder door. Het woord TOESTAAN. Ik voelde dat ik mag toestaan dat ik het leuk heb in mijn leven, dat ik geniet. Toestaan dat ik vertrouwen mag hebben. Ik herken dat dit het moment is om dat werkelijk te gaan doen. Ik hoef mezelf niet meer tegen te houden door al mijn belemmerende overtuigingen en gedachten.

Tijdens de gehele sessie voelde ik me licht, fijn, ontspannen. Wow, dat is wel even wat anders dan pijn voelen.

We spraken na over mijn ervaringen tijdens de sessie. En ik was razend benieuwd naar haar ervaringen. Wat had zij gevoeld? Wat had zij ervaren?

De bevestiging dat ze kracht voelde in mijn core was fijn. Ik kan me ook heel krachtig voelen. Ik kan ook krachtig overkomen. Ze had ook warmte ervaren. Tot nu toe dus allemaal fijne berichten….

Ze vertelde verder. Ze had niet continu warmte ervaren. Juist in de buurt van mijn hart- en keelchakra had ze veel kou gevoeld. Daar waren ze weer: mijn hart- en keelchakra! Ze voelde dat daar aandacht nodig was. Dat daar energie naar toe mocht. Ze voelde dat ik een zware last op mijn schouders draag.

Tot nu toe ook heel herkenbaar voor mij. Ze had het gevoel dat ik een last draag die niet van mij is. Maar toen kwam er een vraag van haar. En die vraag was pats-boem raak! Klopt het dat jij een last van iemand anders aan het dragen bent?

De tranen rolde over mijn wangen.

Dat is dus wat ik doe. De last van een ander dragen. De last die eigenlijk niet van mij is. De last die van mijn (voor)ouders, zus, van mijn geliefde verslaafde of zelfs van mijn kinderen is. Dat drukt enorm op mijn schouders. Daar ervaar ik vaak genoeg letterlijk pijn in mijn nek, schouders en hart van.

We praatten nog even verder. Over hoe anderen mij zien. Dat ze waarschijnlijk dan woorden als enthousiast en vrolijk gebruiken.

Maar er is dus ook een andere kant. Een donkere kant. De kant met veel verdriet. Om de scheiding, om verlies, om verslavingsgedrag, om me niet geliefd voelen, om bang te zijn er niet bij te horen, om niet goed genoeg te zijn. Een kant die ik dus duidelijk nog veel meer in het licht mag zetten. Die ik dus ook veel meer mag laten zien. Dat dat juist ook van waarde kan zijn voor anderen.

Tja. Dat dus. Accepteren dat ik ben wie ik ben. Dat dat goed genoeg is. Dat ik erbij hoor. En dat ik zelf mag kiezen welk verhaal ik mezelf vertel. Het is maar wat ik toesta!

 

Dit kan echt anders. Wil je leren hoe jij anders met dat nare verslavingsgedrag om kan gaan? Wij kunnen je daarbij helpen. Schrijf je in voor de wachtlijst van de Walk to Freedom en je ontvangt als eerste alle informatie (mét een mooie aanbieding) als de deuren open gaan van dit traject. Schrijf je hier vrijblijvend in: www.verslavingspraat.nl/walk-to-freedom