fbpx

Soms doen gebeurtenissen die je meemaakt in je leven zo’n pijn, dat het bijna niet te doen is om die pijn te voelen. Wat je het liefste doet is ontkennen. Doen alsof het er niet is. Het is een logische reactie wanneer de waarheid eigenlijk te moeilijk is om te begrijpen. Wat er gebeurt is eigenlijk té verdrietig, té pijnlijk en té beangstigend om naar te kijken. Als automatische reactie kan je dus zomaar in de ontkenning schieten. Gewoon doen of dat wat je meemaakt er niet is en niet daadwerkelijk gebeurd.

Als je samenleeft of -woont met iemand die verslavingsgedrag vertoont, gebeuren er vaak dingen waar je je eigenlijk al een tikkeltje voor schaamt of aan ergert. Bijvoorbeeld bij het horen van het geluid van het openmaken van een blikje bier, denk je ‘jeetje, is dat nou nodig, jij heb toch al genoeg op!’ Of na het gebruik van drugs ligt je partner als een lamzak op de bank en houdt hij zich voor de zoveelste keer niet aan de afspraak om de vuilnisbak bij de weg te zetten.

Wat eerst ogenschijnlijk kleine dingen lijken, kan groter worden als het vaker gebeurt of verergert. Zo kan je toch wel aardig de balen krijgen als blijkt dat je alwéér op het laatste moment te horen krijgt dat je toch écht alleen naar het feestje zal moeten gaan, omdat meneer geen zin heeft. Diep in je hart weet je dat hij lekker alleen thuis wil blijven met zijn middel en al helemaal niet meer te genieten zal zijn tegen de tijd dat je terugkomt van het feestje. Maar ja… je hebt hier al zo vaak ruzie om gemaakt, dat je eigenlijk de puf niet hebt om er weer over te beginnen. Laat maar…. Zoek jij het maar lekker uit met die rotzooi van je! En wat er dan zomaar kan gebeuren is dat je even later alleen op het feestje staat. En als de vraag komt waar manlief is, dat je dan die prachtige smoes vertelt die je onderweg naar het feestje verzonnen hebt. Want ja…. Vertellen wat er daadwerkelijk aan de hand is, dat doet pijn.

Het kan heel confronterend zijn als je er op een bepaald moment achter komt dat dit niet meer is wat je wilt en je in de gaten krijgt dat je wilt stoppen met ontkennen. De situatie is namelijk niet mooier dan dat hij is. Je hebt allang gemerkt dat je de ander niet kan veranderen. Je kan uiteindelijk maar één ding veranderen. En dat is de manier waarop je zelf met de situatie omgaat. Want zeg nou zelf, de manier waarop jij op de hele situatie reageert is toch allang niet meer hoe je het graag zou willen.

Dit kan echt anders. Wil je leren hoe jij anders met dat nare verslavingsgedrag om kan gaan? Wij kunnen je daarbij helpen. Schrijf je in voor de wachtlijst van de Walk to Freedom en je ontvangt als eerste alle informatie (mét een mooie aanbieding) als de deuren open gaan van dit traject. Schrijf je hier vrijblijvend in: www.verslavingspraat.nl/walk-to-freedom